Reflectie Aanvaardinghand Boeddha

Aan het begin van het jaar zou je nog eens af kunnen vragen wat je motivatie is om yoga te beoefenen. En dat kan van alles zijn: misschien wil je leniger worden, of wat meer rust in je hoofd, of wil je leren ontspannen of je wat minder somber voelen. Wat het ook is, er is iets wat je wilt onderhouden, veranderen of verbeteren. En precies datgene wat je wilt veranderen, die stijfheid, die onrust, die spanning, die somberte, is datgene wat we allereerst dienen te aanvaarden. Ten volle aanvaarden, dat betekent als een stille getuige gewaarzijn, zonder in te grijpen, zonder je ermee te bemoeien. Aanvaarden betekent dat wat we niet willen enkel laten, maar er wel heel aandachtig bij blijven. En dat is lastig want dat wat we niet willen, dat vermijden we of daar verzetten we ons tegen. Maar als we ons verzetten, dan verharden en verkrampen we. Neemt onze stijfheid juist toe, neemt de onrust, de spanning, de somberte juist toe. Aanvaarding van dat wat is geeft ruimte. Ruimte voor ontspanning en zachtheid. En dat is direct toepasbaar in de yogabeoefening: door aandachtig te verstillen in de houding kom je het ongemak tegen wat je juist wilt vermijden. Door te blijven en waar te nemen (aanvaarden) merk je dat er ruimte in de houding ontstaat. Dan kom je uit die groef van je gewoontepatroon om ongemak te vermijden. En ontstaat er ruimte voor verandering.

Vind je deze reflectie mooi of interessant, of op een andere manier waardevol?
Meld je dan aan bij reflectie@yogabijsan.nl dan ontvang je de reflectie elke week in je mailbox.

*********************************************************************************************************************************

Reflectie VerstillingMist

De yogi’s hebben ‘ontdekt’ dat als we de adem beïnvloeden, we het denken en ons hele welzijn beïnvloeden. Door bijvoorbeeld een ‘driehoek’ te ademen, in-uit-leeg, drie gelijke zijden, verstillen we. Vallen we samen met dat wat is. Inademen is energie opdoen en in actie komen, uitademen is loslaten en ontspannen, en in de pauze ná de uitademing is het even helemaal leeg, stil.   Een natuurlijk meditatief moment waarin we alleen maar zijn. Waarin we een glimp opvangen van wie we werkelijk zijn, namelijk open ruimte, stilte. Hoe meer we willen ingrijpen in het leven, m.a.w. hoe angstiger we zijn met weinig vertrouwen, hoe meer we gericht zijn op de inademing. We hebben het gevoel dat er een ik is die adem moet halen, een weerspiegeling van de idee dat we continue moeten ingrijpen in het leven zoals het stroomt. Het adempatroon is dan in-uit-in-uit-in-uit met de nadruk op de inademing, zonder een pauze na de uitademing, zonder dat moment van verstilling. De geest is onrustig en die maakt op zijn beurt de adem weer onrustig. Enzovoort, enzovoort. Als we nu bewust ons adempatroon veranderen door een pauze te laten ná de uitademing waarin we geduldig wachten tot de inademing zich vanzelf aandient (en vertrouw er maar op, ons systeem zorgt ervoor dat we vanzelf weer inademen) dan wordt de geest rustig en verstild. Ook als je enerverende asana’s doet, die de energie omhoog in het lichaam brengen voor een toename van vitaliteit kan door het adempatroon van de driehoek ontspanning ontstaan in de inspanning en van daaruit een diepe verstilling.

Vind je deze reflectie mooi of interessant, of op een andere manier waardevol?
Meld je dan aan bij reflectie@yogabijsan.nl dan ontvang je de reflectie elke week in je mailbox.

*********************************************************************************************************************************

Reflectie Pranayama ; Adembeheersingdriehoek

Inademen is energie opdoen, in actie komen en vitaliteit ontwikkelen. Uitademen is ontspannen, loslaten en herstellen. Door de adem te ‘beheersen’, in de zin van zoals je een taal beheerst, dus door pranayama te beoefenen, kom je in balans. Ontwikkel je zowel vitaliteit als ontspanning. Als je merkt dat de geest onrustig is dan kun je de aandacht vestigen op de uitademing en die eventueel bewust verlengen met behulp van een mantra. Merk je dat je niet vooruit te branden bent, kom je maar niet van die bank af dan kun je de aandacht vestigen op de inademing en die eventueel bewust verlengen met een mantra. Maar je kunt je ook richten op de pauzes tussen de adembewegingen. Om dieper naar binnen te keren en te verstillen kun je de pauze ná de uitademing bewust toelaten, daar waar het even helemaal stil is; een natuurlijk meditatief moment. Door in de houdingen een ‘driehoek’ te ademen, keer je naar binnen en verstil je in de houding. Inademend van linksonder naar de punt boven, uitademend van boven naar rechts onder en leegblijven van rechtsonder naar linksonder. Adem je in-uit-leeg. Dit kun je laten klinken als een mantra in jezelf, drie gelijke zijden, die je eventueel kunt verlengen met de Rama mantra. In combinatie met nekoefeningen kom je in een diepe stilte, in het Zelf. De nek en de daarbij behorende Jalandara bandha , het keel of kinslot, geeft een gevoel van evenwicht. Als de nek een knik maakt omdat de bovenrug rond is, dan valt de waarneming van de ogen niet samen met de waarneming van het lichaam (lichaamsgevoel). Een lange nek, het hoofd in het verlengde van de wervelkolom geeft evenwicht. Doorstroming van energie. Geeft rust en stilte. Die diepe stilte in onszelf die het Zelf is.

 Als je het contact met de innerlijke stilte in jezelf verliest, verlies je het contact met jezelf”. Eckhart Tolle

Vind je deze reflectie mooi of interessant, of op een andere manier waardevol?
Meld je dan aan bij reflectie@yogabijsan.nl dan ontvang je de reflectie elke week in je mailbox.

*********************************************************************************************************************************

Oudere berichten »